به منظور مطالعه بوم شناسی دیرینه گاستروپودهای آپتین، برش بافق با ستبرای 380 متر در خاور یزد مورد بررسی جزیی قرار گرفت. در این منطقه، مجموعه گوناگونی از گروه های مختلف فسیلی، از جمله ماکروفسیل ها (گاستروپودها، آمونیت ها و خارداران) و میکروفسیل ها (روزن بران و استراکدها) دیده می شود. این مجموعه سن آپتین را برای برش نشان می دهد. در این برش، برای اولین بار 11 جنس و گونه از گاستروپودا گزارش می شود. مجموعه میکروفسیلی و ماکروفسیلی موجود در برش مورد مطالعه نشان دهنده محیط کم ژرفا و شرایط محیطی مناسب در زمان نهشته شدن این رسوبات (آپتین) است.

توالی های دونین بالایی در اطراف دروار، جنوب باختر دامغان، از تناوب کنگلومرا، کوارتزیت، ماسه سنگ، سیلتستون و شیل همراه با میان لایه هایی از نهشته های کربناتی تشکیل شده اند که با ناپیوستگی فرسایشی بر روی رسوبات اردوویسین و به صورت تدریجی زیرسنگ های کربنیفر زیرین (سازند مبارک) قرار دارند. انواع براکیوپودها، تریلوبیت ها، گاستروپودها، مرجان ها، خارپوستان، و کونودونت ها همراه با مجموعه متنوعی از پالینومورف ها، به ترتیب فراوانی، شامل اسپورهای بیشتر ترایلت و میکروفیتوپلانکتون های دریایی (سیست جلبک های سبز و آکریتارک ها) با حفظ شدگی خوب در رسوبات سازند جیرود در برش چینه شناسی دروار وجود دارند. افزون بر این، اسکولوکودونت ها با تنوع و فراوانی نسبی بسیار کمتر در برخی از نمونه های برش مورد مطالعه دیده می شوند، اما نمونه ای از کیتینوزوآها در این رسوبات مشاهده نشده است. بر اساس وجود انواع پالینومورف های با گسترش چینه شناسی شناخته شده در مقیاس جهانی مانند: Cymatiosphaera perimembrana، Chomotriletes vedugensis، Deltotosoma intonsum، Papulogabata annulata، Tornacia sarjeantii، Unellium lunatum، Unellium piriforme، Retispora lepidophyta، Geminospora lemurata، Retusotriletes rugulatus، Grandispora cornuta، Grandispora sp. cf. G. gracilis، نهشته های سازند جیرود در مقطع چینه شناسی مورد مطالعه به دونین پسین (فرازنین- فامنین) نسبت داده می شوند. وجود میکروفیتوپلانکتون های با وزیکل تقریبا دایره ای شکل، دیواره نسبتا نازک و بدون عناصر تزئیناتی یا با زوائد به نسبت کوتاه در رسوبات مورد مطالعه نشان دهنده تشکیل نهشته های یادشده در محیط دریایی کم ژرفا و نزدیک به ساحل است. فراوانی نسبیGeminospora lemurata در بیشتر نمونه ها، معرف وجود ژیمنوسپرم های ابتدایی (Progymnosperms)، و یافت شدن نمونه هایی از ماکروفسیل های گیاهی با فراوانی کم و حفظ شدگی ضعیف و قابل انتساب به Lepidodendrales، نشان دهنده وجود فرم هایی از پنجه گرگیان (Lycopodophyta) در پوشش گیاهی اطراف محیط تشکیل نهشته های مورد مطالعه است. نزدیکی اسپورهای موجود در نهشته های مورد بررسی نیز نشان می دهد که نمونه هایی از وابستگان سرخس ها (fern allies) از جمله گیاهان متعلق به Equisetopsida، Lycopodopsida، Rhyniopsida همراه با Progymnospermopsida در پوشش گیاهی یادشده وجود داشتند. فراوانی نسبی Geminospora lemurata که به ژیمنوسپرم های اولیه نسبت داده شده است، و اسپورهای منتسب به پنجه گرگیان در پالینوفلورای سازند جیرود احتمالا نشان دهنده فراوانی نسبی بیشتر این گیاهان در ترکیب پوشش گیاهی اطراف محیط تشکیل رسوبات دونین بالایی جنوب باختر دامغان است.

سازند پروده در برشهای مزینو و کمرمهدی (جنوب غرب طبس) ستبرایی از یک توالی سنگ آهک می باشد. از این توالیها به ضخامت 58 متر در برش مزینو و 111 متر در برش کمرمهدی، تعداد 22 گونه متعلق به 15 جنس مرجان اسکلرکتینا مطالعه و مورد شناسایی قرار گرفت. مرجانهای اسکلرکتینای موجود در برشهای مزینو و کمرمهدی نقش مهمی در بازسازی شرایط حاکم بر محیط دیرینه ژوراسیک میانی سازندپروده دارند. این اجتماعات آبهای گرم، کم عمق، پهنه یوفوتیک، شوری نرمال، شرایط الیگوتروفیک و سنگ بسترکربناته را برای رشد انتخاب می کنند. بر اساس شواهد ریختاری، آرایش کورالیتها و ضخامت دیس اپیمنتها می توان محیط رسوبی دیرینه توالی مورد مطالعه را به قسمتی از پشت سد، بخش راس تا ابتدای بخش جلوی ریف (قسمت کم عمق) یک پلاتفرم کربناته به ترتیب در برشهای مزینو و کمرمهدی در نظر گرفت.

در این پژوهش دیرینه بوم شناسی سازند بغمشاه در برش ریزو برمبنای نانوپلانکتون های آهکی مورد بررسی قرار گرفته است. سازند بغمشاه بخشی از مگاسکانس رسوبی مگو در بلوک طبس است که در بازه ی زمانی ژوراسیک-کرتاسه، در حاشیه شمالی اقیانوس نئوتتیس قرار داشته است. سازند بغمشاه در این برش با ضخامت 270 متر عمدتا شامل تناوب مارن-شیل سبزرنگ با میان لایه های نازکی از ماسه سنگ آهکی می باشد. مطالعه نانوفسیل های آهکی و گونه های شاخص نانوفسیلی نشان دهنده ی سن بریازین-هوتروین پیشین برای سازند بغمشاه در این برش است. بررسی فراوانی نانوفسیل های آهکی در برش مورد مطالعه نشان می دهد که حوضه ی رسوبگذاری سازند بغمشاه در برش ریزو، در عرض جغرافیایی پایین با آبهای سطحی گرم واقع بوده و سازند در شرایط الیگوتروفیک با عمق کم نهشته شده است.

این پژوهش جهت معرفی و دیرینه بوم شناسی رودیست های کرتاسه پیشین در اقیانوس تتیس میانی، برش چینه شناسی کله پهنو از سازند شاه کوه در ایران مرکزی (منطقه خور و بیابانک) انتخاب شده است. برش موردمطالعه شامل 120 متر آهک لایه نازک تا توده ای می باشد. مطالعات انجام شده بر روی 106 نمونه جمع آوری و آماده شده از برش مذکور منجر به شناسایی نمونه هایی از راسته Hippuritoid شده است. درمجموع 2 جنس و 5 گونه از خانواده Radiolitidae و 1 جنس و 1 گونه از خانواده Requienidae شناسایی شده اند. بر اساس مطالعات انجام شده سن رسوبات برش کله پهنو آپتین-آلبین پیشنهادشده است. مطالعات دیرینه بوم شناسی بر روی فرم رشد و اشکال اجتماعات رودیست ها نشان دهنده محیط نسبتاً گرم با شوری پایین برای رشد آن ها در این منطقه بوده است. مورفولوژی افراشته ی رودیست ها نیز حاکی از محیط نسبتاً آرام و با رسوب گذاری پیوسته می باشد.

سازند تاربور یک واحد کربناته سرشار از روزن داران کف زی بزرگ به سن ماستریشتین است که در حوضه زاگرس نهشته شده است. جهت مطالعه زیست چینه نگاری و دیرینه بوم شناسی این سازند، برشی در فاصله 5 کیلومتری جنوب غرب سمیرم مورد بررسی قرار گرفته است. این سازند در ناحیه مورد مطالعه با ضخامت 462 متر از سنگهای کربناته و آواری تشکیل شده است. مرز زیرین سازند تاربور با واحد آواری قرمز رنگ (S2) به صورت تدریجی و هم شیب و مرز بالایی آن با سازند کشکان هم شیب و ناپیوسته است. بر اساس جامعه سنگواره ای به دست آمده از سازند تاربور بیوزون Omphalocyclus-Loftusia-Siderolites calcitrapoides assemblage Zone تشخیص داده شده است که قابل انطباق با بیوزون شماره 37 (Wynd, 1965) و موید سن مایستریشتین می باشد. از طرفی با توجه به اندازه گیری های مورفومتریک و تشخیص گونه های شاخص Loftusia،Omphalocyclus و Orbitoides می توان سن بیوزون منسوب به سازند تاربور را در برش مذکور به صورت دقیق تر به مائستریشتین پسین نسبت داد. با توجه به نوع فونا و موقعیت قرار گیری این منطقه در زمان مذکور در عرضهای جغرافیایی پایین می توان تجمعات کلروزوئن - کلروآلگال را برای سازند تاربور در این برش در نظر گرفت. پراکندگی تجمعات فورامول ممکن است ناشی از افزایش ورود مواد مغذی و متاثر از روان آبهای سطحی باشد.

در این پژوهش سازند سروک به ضخامت 208 متر در جنوب غرب فیروزآباد از نظر زیست چینه نگاری و دیرینه بوم شناسی بررسی شده است. مطالعات دیرینه شناسی و زیست چینه نگاری منجر به شناسایی 5 تجمع جانوری گردید. از نظر چینه نگاری زیستی پنج زون که از قاعده به سمت راس عبارتند از: Conicorbitolina conica - Trocholina assemblage zone، Favusella washitensis range zone، Rudist debris zone، Nezazzata – Alveolinides assemblage zone، Oligosteginids assemblage zone. با توجه به زون های فوق سن سازند سروک آلبین پسین- سنومانین تعیین شده است. از نظر دیرینه بوم شناسی، چهار مجموعه مختلف فسیلی تشخیص داده شده است. مجموعه اول تنها از روزن داران بزرگ مخروطی شکل و آگلوتینه با تنوع کم تشکیل شده است. مجموعه دوم بیشتر از روزن داران بزرگ مخروطی شکل و آگلوتینه به همراه روزن داران آگلوتینه کوچک تشکیل شده است. این مجموعه تنوع فسیلی زیادی دارد. مجموعه سوم شامل روزن داران آگلوتینه کوچک است و روزن داران بزرگ مخروطی شکل و آگلوتینه در آن مشاهده نمی شود، تنوع در این مجموعه متغیر است. مجموعه چهارم متفاوت از سه مجموعه دیگر بوده و شامل خانواده الیگوستیژینیده به همراه روزن داران پلانکتون است. تنوع در این مجموعه نیز متغیر می باشد. تفاوت در مجموعه های فسیلی عمدتا در ارتباط با تغییر در شرایط بوم شناختی و زیستی می باشد. تغییرات میزان اکسیژن، تغییرات عمق محیط، از بین رفتن جلبک های همزیست، تغییرات آهنگ رسوبگذاری و جنس رسوبات کف حوضه تفسیر شده است.